case-text-fiction

........

"เกิดมาก็ร้องไห้กันทุกคนหละวะ
"ถ้าไม่ร้องแล้วพวกเราจะรู้ใหมว่ามีีชีวิต"
"ชีวิตเริ่มตั้งแต่ในท้องแล้วนิ"
"แต่การใช้ชีวิต มันเริ่มตั้งแต่เกิดว่ะ"

แพทย์อินเทิร์น 2 นาย นั่งถกกันกลางวงกาแฟ
พวกเขาสงสัยในการสืบพันธุ์ของมนุษย์ ถ้าไม่ใช่การคลอดเป็นตัว แล้วชีวิตจะเป็นอย่างไร?

"ข้าว่าแผนกผดุงครรถ์ก็คงกลายเป็นแผนกผดุงไข่"
"ฮ่าๆๆ แล้วสุตินารีย์จะเป็นไงล่ะ"
"เปลี่ยนไปมาก"
"เช่น?"
"รับฝากไข่ กระมัง"
"มันง่ายไปรึเปล่า มนุษย์อาจจะไม่วางไข่ก็ได้"
"เปลี่ยนเป็นแตกหน่อ"
"คงเสียวไส้พิลึก"

...อีกด้านของโรงพยาบาล

ผู้หญิงโอบลูกตัวแดงๆไว้ในอ้อมแขน
มารดาทารก มีความสุขที่ลูกน้อยแข็งแรงดี
บิดาทารก ไม่อยู่.. อีกนัยคือ เสียชีวิต

"แม่ดีใจที่ลูกแข็งแรงดี ถึงแม้จะคลอดก่อนกำหนดก็ตาม แต่แม่เสียใจที่ช่วยพ่อของลูกไม่ได้"

ว่าที่คุณพ่อ ตายพร้อมอาการหวาดกลัว จากการคะนองบาปของวัยรุ่นรุมทำร้าย
เพียงแค่ถูกขัดใจ ทีเขาจอดรถทับแทนที่ประจำ เพื่อไปซื้อของให้ลูก...

.....

"แต่การแตกหน่อ ก็คล้ายกับการโคลนไม่ใช่เรอะ"
"ตัวอ่อนต้องแข็งแรง"
"ใช่"
"ไม่เหมือนกับมนุษย์ปรกติ ที่อ่อนแอ ดูแลตัวเองไม่ได้"
"ถ้าหักล้างกับสติปัญญา ก็นับว่าดีไม่ใช่หรอ"
"ก็เพราะอยู่กับความฉลาดกันมากเกินไปไง ความเป็นมนุษย์ก็เลยน้อยลง"
"ฉลาดที่จะหาความพอใจ ไม่สนใจคนอื่น ว่างั้น?"
"เออ แล้วถ้ามนุษย์ยังเป็นลิงกังเจี๊ยกๆค่อกๆอยู่ล่ะ"
"ฮ่าๆๆ ข้าว่ามันสนุกดีนะ ว่าแต่ใครจะเป็นจ่าฝูงล่ะ"

หมดเวลาพัก10นาทีแล้ว เหล่าแพทย์แยกย้ายกันไปทำงานต่ออีก1วันเต็มๆ

.....



.....